Familieopstellingen

Zie ook: workshop familieopstellingen

Familieopstellingen: wat zijn dat?  

In een familieopstelling stelt de cliënt een onderdeel van zijn leven op waarmee hij worstelt (familie, relatie, groep, symptoom) en kiest een representant voor zichzelf en voor iedereen die bij het probleem betrokken is. Hij plaatst de representanten volgens zijn innerlijk beeld en gevoel in de ruimte in relatie tot elkaar. Het bijzondere aan dit werk is dat de representanten op hun beurt en op hun plaats toegang hebben tot de gevoelens en waarnemingen van de echte personen. De therapeut werkt in afstemming met de representanten om een goede oplossing voor het probleem te vinden en de natuurlijke stroming van liefde op gang te brengen. Vaak wordt op enig moment de cliënt zelf uitgenodigd om in plaats in de opstelling in te nemen om die op zich te laten inwerken en de emotionele verstrikkingen los te laten.

Achtergrondinformatie
Het werken met familieopstellingen volgens Bert Hellinger toont dat er een speciale verbinding bestaat tussen de leden van een familiesysteem. Het wordt duidelijk dat we allemaal energetisch met elkaar verbonden zijn. Niet alleen die familieleden met wie we een persoonlijk contact hadden zijn belangrijk voor ons (geweest).  Er blijken onzichtbare en in het gewone leven niet voelbare verbindingen met familieleden die we niet kenden of waarvan we niet eens gehoord hadden.
Dit werk maakt duidelijk dat in iedere familie onbewust en heel diep liggend een wetend veld, het familiegeweten, bestaat. Dit familiegeweten is altijd op zoek naar balans. Als er in vroegere generaties onverwerkte gebeurtenissen waren; zoals (vroeg)gestorven kinderen of ouders, zelfmoorden, geweld (oorlogsverleden), relatieproblemen, uitsluitingen, enz. dan zien we vaak in volgende generaties  gelijksoortige problemen opdoemen, tot er verwerking plaatsvindt. Het familiegeweten zoekt er altijd naar dat de natuurlijke stroom van liefde wordt hersteld.

Door familieopstellingen is het mogelijk het familiegeweten zichtbaar en ervaarbaar te maken. Wat wij te zien krijgen is een beeld dat veel dieper gaat dan wat we bewust weten of vermoeden over de familie. Alles wat verdrongen of onderdrukt wordt in een familie wordt onbewust en is via het verstand niet toegankelijk. In een familieopstelling maken wij dit onbewuste beeld zichtbaar, door representanten voor ieder familielid te kiezen en hun volgens ons innerlijke beeld en gevoel een plaats in de ruimte te geven. We geven het een gestalte. Omdat de representanten geen deel uitmaken van ons onbewuste familiegeweten, zijn zij er niet mee geïdentificeerd. Zo kunnen zij in vrijheid aanvoelen wat er speelt in het familiesysteem en hun waarneming meedelen. De rol die de cliënt in het familiesysteem heeft aangenomen wordt zo helder.

De representanten weten vaak intuïtief in welke richting een oplossing gezocht moet worden. De begeleider geeft hen de gelegenheid de beweging te volgen die passend is. Zo zoekt de begeleider in afstemming met de representanten en de cliënt tot het beeld in balans komt. Dit nieuwe beeld wordt gezien en ervaren door de cliënt en vervangt dan het oude beeld. En zoals het oude beeld je leven onbewust bepaalde, zo bepaalt nu het nieuwe beeld je leven. Vanuit dezelfde onbewuste diepte manifesteren zich de daaruit voortvloeiende veranderingen in je leven.

Systemische wetten

Bert Hellinger, grondlegger van de methode ‘familieopstellingen’, ontdekte dat de ziel van de familiegroep voortdurend op zoek is naar evenwicht, waarheid en orde, ongeacht of de individuele familieleden zich dat bewust zijn of niet. Ze verlangt dat niemand wordt buitengesloten en niets ontkend wordt. In elk familiesysteem zijn bepaalde wetmatigheden van kracht:

• iedereen heeft een plek, alles wat uitgesloten wordt, krijgt macht
• in ieder systeem is er een basis orde
• er is een balans van geven en nemen

Voorbeelden van verstrikkingen

De loyaliteit van ons mensen met ons familiesysteem gaat ver. Een kind doet veel om de hiaten in het systeem op te vangen. Hieronder een paar veel voorkomende voorbeelden:

• Identificatie met een vergeten of buitengesloten familielid: De cliënt vertoont vergelijkbaar gedrag en/of symptomen van de persoon waarmee hij zich identificeert, zelfs wanneer hij dit familielid nooit gekend of ontmoet heeft.
• Verwarring om de eigen plek: Na het overlijden van een kind wordt binnen een gezin een volgend kind geboren. Soms draagt het de naam van het overleden kind. De ziel van dit levende kind is verward omdat het de plek van zijn overleden broertje of zusje moet innemen en vindt geen rust totdat zijn ouders het rouwproces hebben voltooid. Dan kan het zijn eigen leven leiden.
• Overgenomen verdriet: Een man voelt een onbestemd verdriet en kan dit niet plaatsen. Totdat hij te weten komt dat zijn oom, een broer van zijn vader, op jonge leeftijd gestorven is. Zijn vader heeft het verlies van zijn broer nooit verwerkt en de man heeft als zoon het verdriet van zijn vader onbewust overgenomen.
• Zorgen voor de ouders: als ouders niet in staat zijn hun last te dragen, kan een kind de verantwoordelijkheid van een ouder op zich nemen. Het kan dan niet vrijuit kind zijn en raakt overbelast. Het kind geeft teveel en ontvangt te weinig.

Verstrikkingen, die in de kindertijd zijn ontstaan, werken in het volwassen leven door en bepalen mede hoe wij in het leven staan. Hoe wij ons verhouden in relaties, hoe succesvol wij (durven) zijn, hoe goed wij zorgen voor onszelf en anderen en hoe wij kunnen toelaten dat anderen voor ons zorgen.

Voor het actuele programma: agenda